Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2009

Ανάβαση στην κορυφή της Όχης.

Η ψυχολογική ενίσχυση που προσφέρουν τα διάφορα χόμπι είναι δεδομένη. Έτσι αποφάσισα να συνδυάσω δύο από τις κυριότερες ασχολίες μου, τον ραδιοερασιτεχνισμό με την ορειβασία και την επίσκεψη σε ένα σημείο αρχαιολογικού ενδιαφέροντος. Η κορυφή της Όχης στη Νότια Εύβοια ήταν ο ιδανικός προορισμός. Βουνό με υψόμετρο 1.398μέτρα σε πλεονεκτική θέση στο Αιγαίο, και με την κορυφή του να φιλοξενεί το υπ αριθμόν ένα αρχαιολογικό αίνιγμα των Βαλκανίων.
Ένα κτίσμα “μεγαλιθικό” στην απόλυτη κορυφή της Όχης, φτιαγμένο από τεράστιους ογκόλιθους κομμένους ορθογώνια και τοποθετημένους σε ύψος και σχηματισμό που προκαλεί απορία για τις ικανότητες των κατασκευαστών του. Πολλά έχουν ειπωθεί για την σκοπιμότητα μιας τέτοιας οικοδομής στην κορυφή του βουνού. Η χρονολόγηση του το πάει περίπου 3.000 χρόνια πίσω, ενώ νεότερες έρευνες το πάνε ακόμα πιο παλιά!
Το “δρακόσπιτο” φέρεται να έχει χρησιμοποιηθεί ως Ναός της Ήρας και βεβαίως κάτι τέτοιο δεν δικαιολογεί την κατασκευή του. Γνώμη μου βέβαια, αλλά θα την αιτιολογήσω: Στα Έπη του Ομήρου, πουθενά δεν περιγράφεται ούτε ένας Ναός οποιουδήποτε Θεού! Αν δεχτούμε ότι αυτά γράφτηκαν και συμπληρώθηκαν από το -1200 που έγινε ο πόλεμος και ύστερα, θα πρέπει να δεχτούμε επίσης ότι οι θεοί δεν λατρεύονταν το ίδιο διάστημα σε ναούς!
Κατασκευές ναών γίνονται πολύ αργότερα, και πιθανόν τότε, χρησιμοποιήθηκε και το “δρακόσπιτο” ως Ναός της Ήρας που λατρευόταν πραγματικά σε κορυφές βουνών.
Παραμένει επομένως το ερώτημα: ποιοι, γιατί, και με τι μέσα είχαν κατασκεάσει το μεγαλιθικό κτίσμα;
Όταν πλησιάσει κάποιος την κορυφή της Όχης, θα διαπιστώσει ότι όλα είναι τεράστια! Γιγάντιοι πέτρινοι όγκοι θα σταματήσουν το πέρασμα του. Μεγάλοι γκρεμοί θα τον κάνουν να εγκαταλείψει. Ενώ σχηματισμοί με τεράστιους βράχους τοποθετημένοι ο ένας πάνω στον άλλο θα τον γεμίσουν ερωτηματικά: Ποιος είχε την δύναμη να οριοθετήσει με αυτά την απρόσιτη κορυφή;
Το απόγευμα του Σαββάτου ξεκινήσαμε από την Κάρυστο όπου είχαμε καταλύσει, και μετά από περίπου μισή ώρα φθάσαμε σε ένα μικρό πλάτωμα στην ΝΑ πλευρά της Όχης, στα 800μέτρα περίπου. Μέχρι εκεί φτάνει κανείς μόνο με 4Χ4. Κοντά είναι και το καταφύγιο.
Πήραμε τα σακίδια (το δικό μου ήταν θεόβαρο) και αρχίσαμε να ανηφορίζουμε, ακολουθώντας τα πρόχειρα ορειβατικά σημάδια που βρίσκαμε. Άλλες δυο φορές είχαμε ανέβει στην Όχη πριν λίγα χρόνια. Τότε σκοπός ήταν να πάρουμε μέρος στο Aegean VHF contest. Οι δυσκολίες τότε, μας είχαν αναγκάσει να φτάσουμε στην κορυφή αλλά να μην μπορέσουμε να διακρίνουμε το “δρακόσπιτο” ανάμεσα στους ογκόλιθους! Τότε βέβαια είχαμε καταιγίδα και απερίγραπτη ομίχλη. Την δεύτερη φορά ανεβήκαμε “κόντρα” κάνοντας επικίνδυνη αναρρίχηση, και βρίσκοντας τελικά το κτίσμα.
Η τρίτη φορά, η τωρινή, ήθελα να γίνει με τον "ορθόδοξο" τρόπο από το μονοπάτι. Δεν υπήρχαν περιθώρια λάθους μιας και η Γωγώ που ανέβηκε μαζί μου, δεν θα μπορούσε να κινηθεί σε επικίνδυνα περάσματα. Δυστυχώς σε κάποιο σημείο της διαδρομής, στο διάσελο, τα σημάδια έδειχναν προς δυο διαφορετικές κατευθύνσεις!! Ακολουθήσαμε την πιο εύκολη και φτάσαμε σε κάτι βράχια τα οποία ανεβήκαμε. Άρχισαν να με “ζώνουν τα φίδια”! Συνεχίσαμε περνώντας κι άλλους βράχους και φτάσαμε στην άκρη ενός μεγάλου γκρεμού στη βόρεια πλευρά. Λαμπρά! Ευτυχώς οι καιρικές συνθήκες ήταν άριστες: Θερμοκρασία περίπου στους 18ο C και άπνοια. Ναι! άπνοια στην Εύβοια, χίλια μέτρα πάνω από το κάβο Ντόρο! Επιστρέψαμε στο σημείο που είχαμε συναντήσει τα σημάδια και ακολουθήσαμε την άλλη διαδρομή που ήταν και η σωστή, χάνοντας μισή ώρα πολύτιμο χρόνο.
Περίπου δυόμιση ώρες κάναμε μέχρι την κορυφή, με αρκετό βάρος στην πλάτη και αρκετές στάσεις.
Όταν αντικρίσαμε το κτίσμα κάναμε το ίδιο πράγμα που είχαμε κάνει και στο παρελθόν, αυτό που κάνουν όλοι πιστεύω όταν βρεθούν μπροστά του: Ανοιγοκλείσαμε τα μάτια, ίσως για να επιβεβαιώσουμε πως βλέπουμε και δεν φανταζόμαστε!
Περιεργαστήκαμε εκ νέου το κτίριο εσωτερικά και εξωτερικά. Όσο κι αν φανεί παράξενο, οι μεγαλύτερες ζημιές στο κτίσμα δεν έχουν προκληθεί από τον καιρό ή την φύση, αλλά από την ανθρώπινη απληστία. Επίδοξοι χρυσοθήρες(;) έχουν ανασκάψει το εσωτερικό του ενώ ματαιόδοξοι “ερευνητές” έχουν χαράξει το όνομά τους στις πλάκες. Ηλίθιοι!!
Θαυμάζουμε την τεχνική κατασκευής του. Οι πέτρες είναι τεράστιες, κομμένες αριστοτεχνικά και εφάπτονται τέλεια μεταξύ τους χωρίς συνεκτικό υλικό, λάσπη ή χώμα. Χρησιμοποιώ συνήθως την εξής παρομοίωση για να περιγράψω την μορφή τους: Δείχνουν να έχουν κοπεί στο απαιτούμενο σχήμα με την ευκολία που κόβουμε το βούτυρο χρησιμοποιώντας ένα ζεστό μαχαίρι!
Η ώρα περνάει και πρέπει να βγούμε και στον αέρα. Στήνουμε τον ιστό και την κεραία, μια τριών στοιχείων, συνδέω το FT-897 και βγαίνω στη συχνότητα κλήσης. Κάνω μερικές επαφές και κατόπιν αρχίζω να ψάχνω στην περιοχή των ραδιοφάρων να δω τι ακούγεται. Δυστυχώς ακούω μόνο το SZ1SV στο 144,412ΜΗΖ. Η διάδοση δεν φαίνεται να ευνοεί. Κάνω μερικές επαφές ακόμα, οι περισσότερες από λεκανοπέδιο. Ακούω χαμηλά την Λευκάδα και πανίσχυρα την Κρήτη. Μια επαφή SSB όμως με φορητό σταθμό στη Σαλαμίνα ήταν το καλύτερο!
Δεν είχαμε πολύ χρόνο στη διάθεση μας, έκανα γύρω στις δεκαπέντε επαφές SSB μέσα σε μισή ώρα. Σε FM δεν έψαξα καθόλου, ούτε σε άλλες μπάντες.
Είχαμε οριακό χρόνο για επιστροφή πριν βραδιάσει. Ξεστήσαμε και μαζέψαμε πάλι τα υλικά στα σακίδια. Ενημέρωσα μέσω R7 δυο συναδέλφους για το QRT και την επιστροφή μας από την κορυφή, και ξεκινήσαμε. Αυτά που είδαμε και περιγράφω πιο πάνω, μαζί με αυτά που δεν περιγράφονται και δεν λέγονται, μας άφησαν απόλυτα ικανοποιημένους.
Η Θεά Ήρα ήταν η προσωποποίηση της μητέρας της οικογένειας. Συμβόλιζε την οικογενειακή ζωή, και λατρευόταν σε όλη την Ελλάδα στα λεγόμενα «Ηραία», με γνωστότερο το Ηραίο της Σάμου. Συμβόλιζε το στοιχείο του Αέρα και της αποδίδεται η δημιουργία του γαλαξία μας.
Οι δράκοι ήταν μυθικά όντα που κατά κανόνα φύλαγαν μια οριοθετημένη περιοχή! Τους αποδιδόταν σοφία και μακραίωνη καταγωγή. Η φράση " έχει δράκου ρίζα" ακούγεται ακόμα στα ορεινά της Αρκαδίας, όταν αναφέρονται σε κάποιον με μακρινή καταγωγή ή άγνωστο παρελθόν...
Αν όλα τα παραπάνω εξάπτουν τη φαντασία σας, προγραμματίστε μια ανάβαση στην κρυμμένη στα σύννεφα, κορυφή της Όχης.
Αν το κάνετε με τον απαιτούμενο σεβασμό, τα σύννεφα θα φύγουν και ο αέρας θα σταματήσει… 73

5 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Δεν το άφηνες μια εβδομάδα αργότερα να σε ακούσουμε στο agean?

Τάκης/sv3auw είπε...

Πλάτσα, πλάτσα, πλούτσα!
Έχω γίνει λούτσα!!!
Καλό καλοκαίρι και ότι καλύτερο!

SV1EML είπε...

Μπραβο Ιωαννη.Με τον SV1CNY/8/qrp (FT-817-3 ELEMENT)ειμουνα και εγω εκει και μου ειπε οτι μιλησατε αλλα εκεινη την στιγμη ειμουνα λιγο πιο μακρυα και δεν σε προλαβα.Ελπιζω να παμε το Σαββατο να δοκιμασουμε τα VHF με σοβαρη κεραια και μηχανημα με πιο πολυ ισχυ.Ετσι για δοκιμη οχι για ποντους.Ψαχνω για μια μικρη YAGI για τα 6Μ αν βρω κατι θα βγοθμε και εκει.
73's de SV1EML

2Μδης είπε...

Σταμάτη την επαφή με τον SV1CNY την χάρηκα ιδιαίτερα... Ήξερα ότι είσαστε κάπου μαζεμένοι αλλά δεν περίμενα να σας ακούσω εκεί πάνω!

Για τον συνάδελφο(;) που γράφει πιο πάνω για το κόντεστ:

Δυστυχώς είχα συσσωρεύσει πράγματα που έπρεπε να βρω τρόπο να αποβάλλω το συντομότερο. Ήταν αγχολυτική εξόρμηση!!

Στο κόντεστ πήγαινα όταν ήμουν πεπεισμένος ότι γινόταν προσπάθεια να προβληθεί το DX και η επικοινωνία υπό συνθήκες υπαίθρου.

Φαίνεται ότι είχα κάνει λάθος, αφού φέτος υπάρχει σαφής δήλωση των διοργανοτών ότι απευθύνονται σε αυτούς που ΠΟΤΕ δεν έχουν μιλήσει παραπέρα, σε φορητούς σταθμούς με την ράμπερ κεραιούλα τους, μπαλκόνια, ταράτσες, κεραίες-σκουπόξυλα κλπ

Το λάθος αυτό δεν το χρεώνω σε κάποιον, ΕΓΩ έκανα λάθος που είχα εκτιμήσει αλλιώς τον συγκεκριμένο διαγωνισμό.
Ως εκ τούτου, το επόμενο σ/κ θα είμαι στο σταθμό μου όπως όλες τις άλλες ημέρες και θα κάνω επαφές όπως όλες τις άλλες ημέρες.

Ευχαρίστως θα δώσω και πόντους σε όλους αυτούς που δεν έχουν μιλήσει ΠΟΤΕ παραπέρα και θα βγουν στις ταράτσες και στα μπαλκόνια με τα φορητά τους και τις "ειδικές" κεραίες.

2Μδης είπε...

Στην ανάρτηση έχω δημοσιεύσει κάποιες φωτογραφίες σε ανάλυση ανεκτή στο διαδίκτυο. Αν κάποιος αναγνώστης θελήσει φωτογραφίες από το κτίσμα σε υψηλή ανάλυση, ας επικοινωνήσει μαζί μου να του στείλω με e-mail.