Εκλογές στην Ε.Ε.Ρ.

Σε λίγες μέρες έχουμε εκλογές στην Ένωση. Κάποιοι θα φύγουν κάποιοι θα έρθουν. Κατά την γνώμη μου θέλουμε συναδέλφους που να θέλουν να εργαστούν πρώτα πρώτα, άρα να έχουν την διάθεση και τον απαραίτητο χρόνο.
Τι άλλο θα θεωρήσουμε προσόν σε έναν υποψήφιο για το ΔΣ; Τον υπόλοιπο καιρό έχουμε άποψη για όλα –εδώ έχουμε ξεπεράσει κάθε όριο- στο θέμα αυτό έχουμε γνώμη; Θα ψηφίζαμε κάποιον επειδή είναι φίλος μας, γνωρίζοντας ότι δεν έχει ικανότητα στα κοινά; Κάποιον που ξέρουμε ότι τρώγεται με τα ρούχα του;
Σκοπός μας θα είναι να προκύψει ένα συμβούλιο συναδέλφων, ικανών να συνεννοηθούν, να εργαστούν και να προσφέρουν; Ή έχουμε άλλα κριτήρια;
Έκανα ένα πρόχειρο ερωτηματολόγιο (δίπλα), ψηφίστε αν θέλετε και δώστε ένα μήνυμα στους υποψηφίους. Η Ένωση δεν είναι η ταμπέλα, ούτε το ΔΣ. Είμαστε όλοι εμείς που έχουμε λόγο και ψήφο! (Ενίοτε και διάθεση να βοηθήσουμε πέρα από ιδέες και φιλοσοφία…)
Σε κάθε περίπτωση προτείνω να συμμετέχετε στην εκλογική διαδικασία, η επικαιρότητα των ημερών δείχνει ότι η αθρόα συμμετοχή δημιουργεί καινούριες προσδοκίες (τουλάχιστον!)

Πορτοκαλάδα χωρίς πορτοκάλια...

Απο την προηγούμενη εβδομάδα έχω πάρει το καινούριο SV NEA. Αφού το ξεψάχνισα (και αυτό) είδα πολλά ενδιαφέροντα θέματα. Λείπει όμως κάτι που είχε το προηγούμενο τεύχος. Είχα δει εκεί ένα ωραίο κείμενο με ξεχωριστό ύφος του SV1EN. Πιστεύω ότι κάποιοι που έχουν την ικανότητα να γράφουν πέντε γραμμές θα πρέπει να καλούνται να ξαναγράψουν στο περιοδικό...
Στο παρών τεύχος έχει γίνει πολύ δουλειά από τον Τάσο SV8YM με αρκετά σκίτσα, ωραία και η ιδέα του φωτογραφικού διαγωνισμού που ανακοινώθηκε. Να δούμε λοιπόν και την καλλιτεχνική φλέβα ορισμένων στην ραδιοερασιτεχνική έμπνευση! Γιατί αν κρίνω την έμπνευση που ενσωματώνουν κάποιοι στις κάρτες τους είναι σκέτη απογοήτευση. Καρμπόν!
Εκτός από την δημοσίευση στο εξώφυλλο της καλύτερης φωτογραφίας, καλά θα ήταν να αλλάξουν γενικά τα εξώφυλλα του περιοδικού. Αμάν πια με την ετήσια γενική άποψη του χάμφεστ, την “οικογενειακή” του Friedrichafen κλπ ας δημιουργηθεί μια “τράπεζα ραδιοερασιτεχνικής φωτογραφίας” -όλοι θα καταθέσουμε- και ας χρησιμοποιηθούν τουλάχιστον για εξώφυλλα καλύτερες φωτογραφίες.
Το κείμενο με τον πολλά υποσχόμενο τίτλο “sequencer για transverter” που υπάρχει στο τρέχον τεύχος, θα ήταν ενδιαφέρον αν είχε και το κύκλωμα! Γράφει διάφορα, γράφει για το πως δουλεύει, γράφει για το τι κάνει ένα sequencer, αλλά κύκλωμα δεν υπάρχει! Πως λέμε ψαρόσουπα χωρίς ψάρι...;; Πορτοκαλάδα χωρίς πορτοκάλια;; από την Πόλη έρχομαι...;;

144MHz SSB QSO-party 2009

Όταν πριν λίγο καιρό έμαθα για την ιδέα των δυο συναδέλφων περί QSO party στα 2Μ, άρχισα να κάνω σχέδια. Μου ερχόταν «κουτί» μέσα στο φθινόπωρο, να κάνω δυο σημαντικές δοκιμές, αλλιώς θα έπρεπε να περιμένω το επόμενο καλοκαίρι. Με την σκέψη ότι τόσα χρόνια κουβαλάω ένα FT-897 στο σακίδιο μου, μαζί με τις μπαταρίες του, αλλά πάντα χρησιμοποιώ 2-5W για τις επαφές μου, αγόρασα ένα FT-817. Το μικρό βάρος του θα ήταν μεγάλο πλεονέκτημα για την ορειβασία, η αυτονομία και η ικανότητα του να φέρει σε πέρας μακρινές επαφές όμως ήταν ακόμα υπό εξέταση.
Το δεύτερο που ήθελα να δοκιμάσω, ήταν μια καινούρια κεραία που έφτιαξα το καλοκαίρι –κεραία κορυφής την ονόμασα- με σκοπό να μεταφέρεται εύκολα στο σακίδιο και να την χρησιμοποιώ πλέον από τα βουνά. Το καλοκαίρι την είχα χρησιμοποιήσει και είχα τις πρώτες θετικές ενδείξεις, στην πράξη όμως στο βουνό δεν είχε πάει ακόμα. Στην εν λόγω κεραία έθεσα ως στόχο α) να συναρμολογείται χωρίς εργαλεία β) να έχει ελάχιστο βάρος και όγκο έως 1,1μ και γ) να έχει καλή απολαβή. Το κυριότερο προσόν της κατασκευής είναι ο ελάχιστος χρόνος που χρειάζεται για να βγει από το σακίδιο και να στηθεί, μαζί με τον 5μετρο ιστό σε 2 λεπτά!! Θα κάνω ξεχωριστή ανάρτηση κάποια στιγμή με λεπτομέρειες…
Αν και υπολόγιζα να πάω με το αυτοκίνητο σε κάποιο κοντινό ύψωμα, ο άριστος καιρός του σαββατοκύριακου με παρότρυνε να συνδυάσω το event με ορειβασία. Το πρωί της Κυριακής έφτασα στους νότιους πρόποδες του Παρθενίου όρους, άφησα το αμάξι, και με ένα πολύ ελαφρύτερο σακίδιο από προηγούμενες φορές, άρχισα την ανάβαση. Το Παρθένιο όρος δεν έχει μονοπάτια! Όσες φορές και αν έχω ανέβει, το κάνω πάντα από διαφορετική πλευρά μήπως ανακαλύψω κάποια στιγμή την ιδανική πορεία… Χθες προτίμησα να περάσω μέσα από μια καμένη προ ετών έκταση, που έχει μόνο χαμηλή βλάστηση. Ευτυχώς για το βουνό αυτή η έκταση είναι περιορισμένη, οπότε από ένα σημείο και μετά τα πουρνάρια και τα βράχια δυσκολεύουν αρκετά την ανάβαση, ειδικά αν μεταφέρεις και ογκώδη, όπως το σακίδιο και η κεραία.
Αφού ξύπνησα κάθε αλεπού και χελώνα που κατοικοεδρεύει στο βουνό, έφτασα στην νότια κορυφή μετά από δυο ώρες. Στο σημείο που θα έστηνα τον σταθμό ήταν ερείπια φρυκτωρίας, τα είχα ανακαλύψει τυχαία πριν μερικά χρόνια και τα γνωστοποίησα στην αρχαιολογική υπηρεσία στην Τρίπολη, για να μου επιβεβαιώσουν και οι καθ’ ύλην αρμόδιοι τότε αφού πήγαν στο σημείο, ότι όντως ήταν φρυκτωρία. 1200 μέτρα υψόμετρο!
Έστησα την κεραία και γύρισα προς Αθήνα, να δω καταρχάς αν υπήρχε κίνηση. Ήδη ήταν 11:30 τοπική. Με ενθουσίασε το γεγονός, ότι τουλάχιστον στην αρχή, δεν είχαν μαζευτεί όλοι στο 144,300. Πιο πάνω ήταν σταθμοί από Πάρνηθα, από Αθήνα, από Ξυλόκαστρο κλπ. Αν και κάποιοι είχαν κάθετη πόλωση και εγώ –εννοείται- οριζόντια, η απόσταση ήταν μικρή περίπου 120χλμ οπότε οι επαφές γίνονταν με σχετική ευκολία. Από αυτή την κατεύθυνση λοιπόν έκανα επαφή με τους SV1QT, SV1IZR, SW1KWG, SW1IYB, SW1IXK, SV3AUW/1, τον Κώστα SW1OAA από την Κέα, και τους party animals SW1JGW και SV1GRN (με το κακό συναπάντημα) από την Πάρνηθα.
Δεν μπόρεσα να κάνω επαφή με τον Μάκη SV1NK παρά τις επίμονες προσπάθειες, τον άκουγα μέχρι 59 αλλά δεν με άκουγε καθόλου!!! Αυτό με έβαλε σε υποψίες για τυχόν αστοχία της κεραίας ή αδυναμίας των 2,5W του FT817 οπότε έστρεψα προς άλλη κατεύθυνση και έκανα επαφή με τον SV3IEG ο οποίος βρισκόταν επίσης QRP στο όρος Παναχαϊκό. Αμέσως μετά τον Μιχάλη SV3GKE/8 από την Λευκάδα! Αυτό που μου επιβεβαίωσε όμως ότι όλα ήταν καλά, ήταν μια επαφή που έκανα με Ιταλικό σταθμό στα 600χλμ απόσταση!! Αφού άρχισα να τον ακούω έως 52 να καλεί στο 144,290 και με ένα εξαιρετικά αργό QSB που τον ανέβαζε μέχρι 53 ή τον βύθιζε στο θόρυβο, μετά από προσπάθεια 30λεπτών (και συνεχείς επικλήσεις στον Ερμή) έκανα επαφή με τον Ι8ΚRO από το JM88FW. Συνέχισε να ακούγεται μέχρι που ξέστησα τον σταθμό!!
Απόλυτα ικανοποιημένος πλέον από τον εξοπλισμό μου, έκανα και μια επαφή με Κρήτη SV9GPV και άρχισα να μαζεύω.
Συμπεράσματα:
Α) Όταν μειώνουμε δραστικά την ισχύ για λόγους φορητότητας, θα πρέπει να υποστηρίζουμε τον σταθμό μας με καλή κεραία που θα αναπληρώσει την ισχύ.
Β) Καλό είναι να έχουμε μαζί και το χειριστήριο (λόγω βάρους δεν το είχα) που θα βοηθήσει σε μια επαφή στο όριο του θορύβου, να την κάνουμε σε CW αντί να περιμένουμε να ανέβει η διάδοση για SSB.
Γ) Η αυτονομία του 817 είναι άνετη για επαφές τέτοιου είδους, εφόσον δεν χρησιμοποιούμε FM.
Δ) Τα κρακεράκια είναι άριστη πηγή ενέργειας για ορειβασία!
Ε) Οι χελώνες ενώ δεν τρέχουν, αν δουν άνθρωπο μπροστά τους κάνουν έναν ήχο σαν λαχανιασμένες!!
Στ) Το απότομα κατηφορικό έδαφος μιας καμένης περιοχής γλυστράει και αν είσαι φορτωμένος με κεραία ιστό και ft-817, τρως τούμπα!

Ευχαριστήθηκα πολύ το “144MHz QSO Party”, εύχομαι να καθιερωθεί τα επόμενα χρόνια (αφού εξεταστεί το θέμα της ημερομηνίας, χθες ήμουν με κοντομάνικο στα 1200μέτρα πράγμα που δεν συμβαίνει συχνά τέλη Νοέμβρη!), θέλω να ευχαριστήσω τους εμπνευστές για την επιτυχημένη πρωτοβουλία τους γιατί μου έδωσαν την αφορμή για μια καταπληκτική εξόρμηση!
Μέχρι το επόμενο VHF event, '73

SV1BJY/3/P

KM17GK 1200m A.S.L.

Ωραίο το qso-party αλλά χωρίς ούζα!

Μερικές φωτογραφίες από την Πάρνηθα! Δοκιμές με "μάνπακ" ραδιοερασιτεχνικό πομποδέκτη, κατεδάφιση με κρακεράκια κλπ. Qso-party 2009!

« η ομάδα μας κατόπιν ωρίμου σκέψεως και λαμβάνοντας υπόψη κάποιες πολύ παλιές φωτο σε κάποιο δικτυακό χώρο που εμφάνιζαν ανθρώπους σε διαφορετικές τοποθεσίες με… το ίδιο πακέτο κρακεράκια, (φυσικά στη διαπίστωση μας αυτή ενδέχεται να κάνουμε και λάθος) αποφάσισε να εξορκίσει τα κρακεράκια και να τα αντικαταστήσει με cookies. Σημειωτέον ότι δεν έχουμε καμία συμφωνία ή εμπορική σχέση με την παραγωγό εταιρία και η επιλογή έγινε τυχαία (μάλλον επειδή μόνο αυτά είχαν μείνει στο καταφύγιο αφάγωτα!).»

Αγρίνιο-Αθήνα 1-0

Όχι δεν αποφάσισα να σχολιάσω κάποιον υποτιθέμενο ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ των δυο πόλεων. Είναι η γνώμη μου για το ενδιαφέρον που δείχνουν συνάδελφοι ραδιοερασιτέχνες που κατοικούν στην πρωτεύουσα και την επαρχία γενικότερα, για ότι μπορεί να τους πάει ένα βήμα πιο πέρα…
Σε μια σύντομη συζήτηση πριν μήνες, με τον Κώστα SV1DPI, είχαμε συμφωνήσει να επισκεφτώ τα γραφεία της Ε.Ρ.Δ.Ε. στο Αγρίνιο και να τους αναπτύξω το θέμα του DX στα 2Μέτρα και την συμπεριφορά της διάδοσης.
«…όλα καλά, αλλά εμείς τι μπορούμε να κάνουμε πέρα από το να κοροϊδεύουμε ή να σχολιάζουμε αυτόν που δεν γνωρίζει κάποια πράγματα που εμείς ξέρουμε; Είσαι διατεθειμένος να βοηθήσεις;…» Κάτι τέτοιο μου είχε πει και με αφόπλισε! Δέχτηκα, και χθες ήταν η ημέρα που έπρεπε να συναντηθώ με τους συναδέλφους.
Σε μια γεμάτη αίθουσα –την ώρα του ποδοσφαιρικού αγώνα Ελλάδα-Ουκρανία(;)- οι συνάδελφοι της Ένωσης Ραδιοερασιτεχνών Δυτικής Ελλάδος με τίμησαν με την παρουσία τους και την προσοχή τους. Σε μια δίωρη παρουσίαση για το DX στους 144MHz και την διάδοση μέσω τροπόσφαιρας, ιονόσφαιρας, μετεωρικής σκέδασης κλπ και με συνεχείς ερωτήσεις που έδειχναν ότι οι συνάδελφοι δεν παρακολουθούσαν απλώς, αλλά συμμετείχαν.
Ευχάριστη παρέα, ραδιοερασιτεχνική συζήτηση, απόλυτη φιλοξενία.
Είμαι αισιόδοξος ότι θα δούμε και αποτελέσματα…

SY8VHF Οθωνοί JM99QU...

Πάει χρόνος που μπήκαν οι πρώτες ιδέες: Να κάνουμε μια δυνατή διοργάνωση σε κάποιο απρόσιτο ή απομακρυσμένο μέρος της Ελλάδας και να δραστηριοποιηθούμε στα VHF 2Μ (και 6Μ) …
Καλό ακούγεται… Αυτό θα απαιτούσε μια ομάδα με ικανούς και έμπειρους χειριστές, γνώστες των ιδιομορφιών της διάδοσης στα VHF, με εμπειρία επίσης στην ορεινή διαβίωση και στη λειτουργία σταθμού σε συνθήκες εκστρατείας.
Δεν δυσκολεύτηκα να αποφασίσω ποιους θα προσέγγιζα. Χρόνια τώρα ακούω ποιοι ανελλιπώς συμμετέχουν σε τέτοια event’s.
SV3CYM Γιάννης από Πάτρα. Είχαμε βρεθεί αρκετές φορές στον αέρα, συνήθως από κορυφές σε περασμένα field day. Βρεθήκαμε πλέον και από κοντά και συζητήσαμε επί παντός επιστητού.
SV3GKE/8 Μιχάλης από Λευκάδα. Ο έτερος καπαδόκης! Μία από τα ίδια…

SV1BJY η... αφεντιά μου! (Ο κακός της υπόθεσης!)
Ακολούθησαν συναντήσεις: Στην Αθήνα, στην Πάτρα, στον Πύργο…
Αποφασίστηκε ο προορισμός -πρόταση του Γιάννη CYM, αποφασίστηκε ο εξοπλισμός αποτέλεσμα πολλών συσκέψεων, αποφασίστηκε και ο χρόνος έτσι που να μας έδινε άνεση να ετοιμαστούμε όσο καλύτερα μπορούμε… Και βεβαίως να έχει και καλή διάδοση... Απόφασίσαμε και το διακριτικό της ομάδας. Όλοι μαζί το επίθεμα, και εγώ το πρόθεμα!

Η ομάδα λοιπόν αποτελείται από τον γράφοντα SV1BJY, τον Γιάννη SV3CYM και τον Μιχάλη SV3GKE οι οποίοι υπό το ειδικό διακριτικό SY8VHF θα κάνουμε την πρώτη μας expedition το ερχόμενο καλοκαίρι, και συγκεκριμένα από 1 έως 6 Ιουλίου 2010.
Το σημείο που διαλέξαμε είναι το ψηλότερο της νήσου των Οθωνών, το οποίο και μας δυσκόλεψε να το βρούμε μιας και οι περισσότεροι χάρτες δεν το έχουν! Είναι το δυτικότερο μέρος της επικράτειας, βρίσκεται ΒΔ της Κέρκυρας εκεί που συναντιέται η Αδριατική με το Ιόνιο. Ακόμα και το QRA Locator ξενίζει είναι το JM99QU (και το κίλο μάικ;;;)
Η ημερομηνίες που εξαρχής είχαμε στα χέρια μας, άρχισαν να λιγοστεύουν βγάζοντας έξω το σ/κ του χάμφεστ της ΕΕΡ, του Friedrichshafen , τον Αύγουστο κλπ. Καταλήξαμε στις προαναφερόμενες ημερομηνίες που εμπεριέχουν κατά το πρώτο σ/κ του Ιουλίου πολλά ευρωπαϊκά κόντεστ, ελπίζοντας να δείξουν ενδιαφέρον σταθμοί από Βαλκάνια και κεντρική Ευρώπη, τουλάχιστον.
Οι αποστάσεις από ελληνικά αστικά κέντρα είναι μεγάλες, και με δεδομένη την κλίση των συναδέλφων προς την κάθετη (κατακόρυφη) πόλωση δεν ελπίζουμε πολλά. Η απόσταση από Αθήνα είναι 433χλμ, από Θεσσαλονίκη 314χλμ, από Ρέθυμνο 673χλμ (και 368χλμ από Γαργαλιάνους!)

Ελπίζοντας λοιπόν να βοηθήσει και η διάδοση, εργαζόμαστε εδώ και καιρό και θα συνεχίσουμε μέχρι να έρθει η ώρα. Να οργανώσουμε και να πραγματοποιήσουμε μια expedition με "state of the art" εξοπλισμό, και να πετύχουμε στα VHF μια σοβαρή ελληνική παρουσία, εφάμιλλη με αυτή πολλών συναδέλφων που δραστηριοποιούνται στα βραχέα εδώ και χρόνια…

Κάνανε Πάσχα!

Μια ελληνική συμμετοχή στο XR0Y, η Βίκυ SV2KBS στα νησιά του Πάσχα!
(Όλο το παρασκήνιο με το αετήσιο βλέμμα του 2Μδη!)

Παρά την παραπάνω "οικογενειακή" φωτογραφία και τον αριθμό των επαφών που κατάφεραν, δεν κύλησαν όλα τόσο εύκολα!
Όλα άρχισαν με το που πάτησε το πόδι της στο νησί η συνάδελφος. Ιπποτικά οι άρρενες συνάδελφοι, της πρότειναν να κατέβει πρώτη, πιστεύοντας στο "γούρι" που θα τους έφερνε...


Μέχρι τότε ήταν όλα ήσυχα και ειδυλλιακά! Το κυματάκι πλατσούριζε και τα πουλάκια τιτίβιζαν! Οι γνωστές πέτρινες μουτσούνες -σύμβολο των νησιών- ατένιζαν νωχελικά το πέλαγος. Και τότε...Η θάλασσα άρχισε να αγριεύει, ο ουρανός άρχισε να συννεφιάζει, η γη άρχισε να τρέμει, οι φωτιές της κόλασης να ξεπηδούν (...ξέρω το παράκανα!)
Δυνατή βροχή, αέρας, τα στοιχεία της φύσης εναντίον τους! Διακοπές ρεύματος, καταιγίδες. Το αεροπλάνο με τις αποσκευές τους προσγειώθηκε αλλού, οι ντόπιοι τους θεώρησαν αιτία όλων τους των δεινών, οι επικοινωνίες και οι μεταφορές διακόπηκαν και ελλείψει τροφίμων έριχναν κλήρο, να δούνε ποιος-ποιος-ποιος θα φαγωθεί...(δις!)

Αφού έψαξαν απελπισμένα όλες τις αποσκευές και κατανάλωσαν κάθε φαγώσιμο... Βγήκαν στη γύρα να κυνηγήσουν κουνάβια! (Ιδέα της δικιάς μας!!) Κοιτάν δεξιά-κοιτάν ζερβά, κουνάβια δεν γρικάνε, κοιτάν λίγο καλύτερα και βλέπουν ένα σκύλο! "Βρήκα φαί!!! Θα τον κάνουμε με μπάμιες!" φώναξε η Βίκυ... "what??" γαύγισε ο σκύλος! (τα σκυλιά εκεί μιλάνε αγγλικά!) "Μα εγώ δεν τις τρώω τις μπάμιες!" ψιθύρισε κάποιος...
"Εσύ όκι φάει σγκύλο... εγκώ μαναρίζει σγκύλο τον φάω το Πάσχα..." της είπε μια κάτοικος των νησιών του Πάσχα. "Γουφ!" γαύγισε με ανακούφιση ο σκύλος... "Εσύ πρέπει κάνεις θυσία πέτρινος μουτσούνος. Θεοί έχουν αγκριέψει μαζί σου... ντιντιντίτ ντιντιντιντά μετά! Πρώτα θυσία πέτρινος μουτσούνος!..." συμπλήρωσε η Πασχαλιά! Έτσι την έλεγαν, την είχαν βαφτίσει όταν ήταν μετανάστρια στην Ελλάδα, εξού και τα σπαστά ελληνικά! (Να δεις που εγώ την θυμάμαι κάπου στην Κουμουνδούρου...)
Της υπέδειξε λοιπόν τι θα κάνει. Τις διάβασε κάτι ευχές, της έψαλε το Χριστός Ανέστη, της φόρεσε και ένα καπέλο από φτερά φραγκόκοτας και τρίχες καλογέρου... Και της είπε να πάει να προσφέρει κάτι φαγώσιμο στα αγάλματα. Δρόμο παίρνει-δρόμο αφήνει, φτάνει η Βίκυ στα αγάλματα και... τι προσφέρει;;; Το απαραίτητο εφόδιο κάθε αποστολής, αυτό που υιοθετήσαμε τα τελευταία χρόνια μετά την θαυματουργή εξαφάνιση από ομάδα πολυτάλαντων συναδέλφων... Αυτό ήταν!!! Η θάλασσα γαλήνεψε, ο αέρας έπεσε, οι πρίζες άρχισαν να βγάζουν ρεύμα και οι βρύσες γάργαρο νερό. Τα πουλιά άρχισαν πάλι να κελαηδούν και η Βίκυ έκανε μουτσούνες με το σκύλο!! Στήθηκαν οι κεραίες, άρχισαν να γίνονται οι επαφές, και όλοι πρόσφεραν μέχρι τελικής πτώσης...


Και όπως όλα τα ραδιοερασιτεχνικά δρώμενα, έτσι και αυτό έκλεισε με ένα καλό τσιμπούσι (αφού έδεσαν σφιχτά το βάρδο που ήθελε να τραγουδήσει...)
Και ζήσανε αυτοί καλά και ο σκύλος καλύτερα (τουλάχιστον μέχρι το Πάσχα!)...
Και εμείς υπερήφανοι που έχουμε μια τόσο δραστήρια συνάδελφο μεταξύ των Ελλήνων ΡΑΔΙΟΕΡΑΣΙΤΕΧΝΩΝ...